fa بررسی اپیدمیولوژیک تروماهای دندانی دربیماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی تهران در سالهای(1397-1390) عمومى General مقاله پژوهشي Research Article <strong><span style="color:#2C3EEC;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">آشنایی با مسایل اپیدمیولوژیک می تواند اهمیت پیشگیری، تشخیص و طرح درمان را خاطر نشان سازد. هدف این پژوهش، بررسی فراوانی آسیب های دندانی، نوع آسیب، نوع درمان های انجام شده و زمان مراجعه براساس پرونده های بیماران مراجعه کننده بهدانشکده دندانپزشکی تهران در سالهای1397-1390 بود.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:#2C3EEC;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روشها:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه گذشته نگر توصیفی، &nbsp;تمام پرونده‌های بیمارانی که به واسطه ضربه به دندان ها به دانشکده دندانپزشکی تهران درسال های 1397-1390، مراجعه کرده بودند، توسط دستیاران دندانپزشکی کودکان مورد بررسی قرار گرفت.متغیرهای مورد بررسی شامل سن، جنس، نوع دندان صدمه دیده، علت صدمه، نوع صدمه و فاصله بین وقوع ضربه و زمان مراجعه&nbsp; و نوع درمان انجام شده بودند. اطلاعات توصیفی در قالب فراوانی و درصد محاسبه شد و در نرم افزار آماری</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> SPSS </span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">نسخه ی 22جهت مقایسه انواع صدمات دندانی بر اساس اطلاعات دموگرافیک استفاده شد </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:#2C3EEC;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">یافتهها:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">در بین 165بیمار آسیب دیده 03/63 درصد&nbsp; پسر و 03/43 درصد مراجعه کنندگان بین سنین&nbsp; 8 و 9 سالگی قرار داشتند. شیوع تروما در فک بالا و&nbsp; فک پایین به ترتیب 02/90 درصد&nbsp; و 96/9 درصد بود. بیشترین فراوانی آسیب مربوط به دندان ثنایای میانی فک بالا (09/72درصد) گزارش شد. بیشترین علت تروما زمین خوردن و برخورد با اجسام سخت (93/73&nbsp; درصد) و کمترین علت ورزش(06/6درصد) بوده است. از نظر نوع تروما وارد شده به دندان بیشترین و کمترین نوع در سری دندان شیری به ترتیب، اینتروژن و شکستگی تاج و ریشه و در سری دندان دایمی شکستگی تاج&nbsp; و اکستروژن بود. از بین افراد آسیب دیده 03/3 درصد در کمتر از 4 ساعت و 66/6 بین 6 تا 12 ماه بعد از زمان آسیب مراجعه کرده بودند. درمانهای انجام شده شامل&nbsp; ترمیم ساده دندان(6%/27)، اسپلینت (6%/11)، درمان پالپ ریشه (12%)، پالپ کپ (2%/1) و&nbsp; 2% از موارد ریپلنت بودند.</span></span></span><strong><span style="color:#2C3EEC;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></span></strong><br> <strong><span style="color:#2C3EEC;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">آسیب تروماتیک در کودکی و نوجوانییک مشکل شایع است و براساس مطالعه حاضر جنس و سن&nbsp; از عوامل مستعد کننده اسیب دندانی هستند. شایع ترین دندان در معرض آسیب سانترال ماگزیلاست و شایعترین آسیب، شکستگی تاج در دائمی و اینتروژن در شیری ها است. شایع ترین علت، زمین خوردن و برخورد با اجسام می باشد. در بررسی آسیب ها بر اساس نوع درمان، شایع ترین درمان ترمیم با کامپوزیتو کمترین پالپکتومی بود. در بررسی زمان مراجعه بیشترین مراجعه&nbsp; بیماران بین 4 تا 24 ساعت، و کمترین مراجعه بین 6 تا 12 ماه گزارش گردید.</span></span></span><br> &nbsp; <strong>Background:</strong>Epidemiologic knowledge can signify the importance of prevention, diagnosis and treatment planning. This study aimed to assess the frequency of dental trauma, type of injury, type of treatment performed and time of admission of dental trauma patients presenting to the School of Dentistry of Tehran University of Medical Sciences during 2011-2018.<br> &nbsp;<br> <strong>Materials and methods: </strong>In this retrospective, descriptive study, pediatric dentistry postgraduate students evaluated the charts of patients admitted to the dental clinic of School of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences during 2011-2018 due to dental trauma. Age and sex of patients, type of traumatized tooth, cause of injury, type of injury, time interval between the trauma and visit and type of treatment performed were all recorded. Descriptive data were reported as frequency and percentage. Different types of dental injuries were compared using SPSS version 22.<br> &nbsp;<br> <strong>Results</strong>:Of 165 injured patients, 63.03% were males and 43.03% were between 8-9 years of age. The prevalence of trauma to the maxilla and mandible was 90.02% and 9.96%, respectively. The maxillary central incisors had the highest frequency of trauma (72.09%). Slips and falls were the most common causes of trauma (73.93%) while sport injuries were the least common (6.06%). In terms of type of trauma to the teeth, intrusion was the most common and crown and root fracture were the least common in primary dentition while tooth crown fracture was the most common and extrusion was the least common in permanent teeth. Of injured patients, 3.03% sought treatment in less than 4 hours and 6.66% between 6-12 months after injury. Treatments included simple tooth restoration (27.6%), splinting (11.6%), pulpectomy/root canal treatment (12%), pulp-capping (1.2%) and replantation (2%).<br> &nbsp;<br> <strong>Conclusion:</strong>Traumatic injuries are common in children and adolescents. The current results showed that age and gender were among the predisposing factors to dental injuries. Maxillary central incisors were the most commonly traumatized teeth. Tooth crown fracture was the most common injury in permanent teeth while intrusion was the most common injury in primary teeth. Slips and falls were the most common causes of dental trauma. Composite restoration was the most common and pulpectomy was the least common treatment. Patients mainly presented within 4 to 24 hours after injury. Those presenting 6-12 months later had the lowest frequency.<br> &nbsp; اپیدمیولوژی, آسیبهای دندانی, شیوع,اتیولوژی, درمان, زمان مراجعه Epidemiology, Dental Trauma, Prevalence, Etiology, Treatment, Time of Admission 33 44 http://jiapd.ir/browse.php?a_code=A-10-1-88&slc_lang=fa&sid=1 M Salehishahrabi مرضیه صالحی شهرابی 10031947532846001686 10031947532846001686 No Iran دستیار تخصصی بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران S Mokhtari سعیده مختاری 10031947532846001687 10031947532846001687 No Iran استادیار بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران M Shahrabi مهدی شهرابی 10031947532846001688 10031947532846001688 No Iran دانشیار بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران A Heidari علیرضا حیدری 10031947532846001689 10031947532846001689 No Iran دانشیار بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران S Ghadimi سارا قدیمی 10031947532846001690 10031947532846001690 No Iran دانشیار بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Sh Mosharafian شهرام مشرفیان 10031947532846001691 10031947532846001691 No Iran استادیار بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Z Hoseini زهرا حسینی 10031947532846001692 10031947532846001692 Yes Iran دستیار تخصصی بخش دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران